2009-11-06 14:03:04
Хүн байгаль хоёр хүйн холбоотой гэж яг үнэн байхаа. Одоо барагийн юм харж баясхаа ч больж. Юм үзэж нүд тайлсаар байгаад бүүр цочроо гарчихсан юм уу хаашаан. Харин байгаль дэлхийтэй ойртох тусам сэтгэл хөдлөөд жаргалын дээдийг мэдрэх шиг болоод байдаг болчихжээ. Аягүй бол нөгөө хадан гэр мэр нь ойртоод хаха за за хадуурлаа.
Сая хэд хоног хээр хонож байгаад ирсэн зургаа та нарт үзүүлэх гээд блог руугаа чихэж сууна.
Сөүлээс ганцхан цаг давхиад Юнин гээд газар нэгэн уулын аманд амьдын жаргал эдэлж байгаад"...Амьдын жаргал..." цааш унших »
Уг нь тийм муухай үг биш л дээ. Манай авгай, тэрний авгай гэх утгаараа бол зүгээр л нэг үг. Харин зарим хүмүүс энэ үгийг доромжилсон өнгө аясаар их хэрэглэх юм. Балай авгай, тэнэг авгай, авгайчуул гэх мэтээр. Энэ тохиолдолд харин эвгүй үг болоод хувирчихаж байгаам.
Солонгос эмэгтэйчүүд нөхөрт гараа л бол "ажума" гэсэн нэр араасаа дагуулдаг. 20 настай байсан ч хамаагүй нөхөрт гарсан л бол ажума болно. Энд ажилдаг Монгол эмэгтэйчүүд ч бас ажума гэж хэлүүлэх их дургүй ээ . Нөгөө л тогтсон эвгүй нэршил шигээ хүлээж авдаг байх.
Нэкээ найз минь сэтгэл хөдлөөд, баярлаад ёоёо зүрх судас яг харавлаа. Жинхэнээсээ сав санаандгүй огцом баярлаад яг явах гэжийшд. Яасан хөөрхөн кино, ямар чадварлаг хийгээ вэ.
Чи минь банжигт энд тэндгүй сээгий бичээл орох оронгүй яваад байдаг байсан, блогтой болчихсон гэхээр нь давхиад ороод баяр хүргэх гэсэн чинь өөдөөс сюрприйз явжийшд.
Нээрээ хүн амьд явбал кинонд хүртэл тоголдог л юм байна. Нэкээ баярлалаа мааашшш их. За хөөрөөд юү ч биччив дээ, мэдкү.
За өнөөдөр жоохон валиартнаа.
Яагаад ийм сэдэл төрсөн гэхээр сая гэр лүүгээ ирж яваад нохойн саабан дээр гишгэчихлээ. Заваарсийн.
Хамгийн сүүлд хэзээ ингэж янзан бүрийн саабан дээр гишгэлээ гэж бодлоо л доо. Тэгсэн ингэсийн байна.
9 дүгээр ангид байхдаа пионерийн зуслан явсан юм. Манай бүлгийхэн жимс түүх гээд мод руу явах болцгоож, хэсэг охидууд маяглалдсаар байгаад бүлгийхнээсэ жоохон хоцорчлоо. Хойноос нь морины хурдаар гүйгээд ойн зах руу дөхөж явтал хөл нэг л дулаахан халуу оргиол хальтраал саваа унацан.
Хойд эцэг, хойд эх, дагавар хүүхэд энэ нэрсийг харж сонсох бүрд нэг тийм дарамттай эсвэл харгис ямар ч байсан таагүй мэдрэмж төрөөд байдаг юм. Дагавар хүүхдээ төрснөөс дутуугүй хайрлаж өсгөдөг хойд аав ээжүүд байдаг гэхдээ дийлэнх нь өнөө л муу нэрийг зүүдэг байх.
Өөрийхөө хийсэн алдааг үр хүүхэдтэйгээ хуваалцаж гэмгүй балчир үрсээ хойд эх, эцэгийн царайг харуулж харуулж байгаа хүмүүний тавиланг яалтай ч билээ.
Саяхан хүүхдийн хүмүүжлийн тухай нэг ном уншиж байгаад энэ ард урд аав ээжүүдийн талаар арай өөр өнцөгөөс уншиж мэдсэндээ энд сийрүүлье 
Саяхан төрсөн өдрөө хийгээд тортон дээрээ лаа асаах гэсэн чинь гээв гэнэт хэдэн ширхэг том жижиг лаа зоохоо санадагүй ээ. Тэгээд гялс математик гаргалгаа хийсэн. 2009 - 19..=.. гэж гаргалаашд.
Миний нас яг тогтчихжээ. Нас нь тогтчихсон мөртлөө жил ирэх тусам л энд тэнд зураас нэмэгдээд байдаг. Тоож байгаа ч юм алга. Тогтоо л байна. Нээрээ яг нас зогсчихдог юм байна. Нэг насан дээр ингэж зогсчихоод цаашаа нэмэгдэхгүй байна.
Болчимгүй омголон зангыхаа ширүүнд
Бодолгүй үг хэлчдэг минь цөөрөөд
Болгоомжгүй гэнэхэн сэтгэлийхээ
Вашингтоны цэцэрлэгт хүрээлэнгээс баруун тийшэх бяцхан хорооллын гудамжнууд гарц нэртэй зурвас, хонгилууд болон тахиралдаж мухиралдаад, эх адаг нь мэдэгдэхгүй солбицож, зөрөлдөж гүйцжээ. Тэр гарцнууд гайхмаар өнцөг булан, мурий тахир шугам үүсгэдэг. Тэнд нэг гудамж өөрийгөө хоёр огтолж орхидог. Хэнбугай ч билээ нэгэн зураач эрхэм энэ гудамжны ер бусын үнэт давуу талыг анх нээжээ. Дэлгүүрийн мөнгө хураагч будаг шунх, цаас, зотонгийнхоо тооцоотой түүгээр эргэцэж эргэцэж, тооцооныхоо нэг ч центийг олж авч 
Мээгийг анх манайд бараг нүдээ нээж амжаагүй байхад нь авчирсан юм. Хүүхэд нохой хоёр ёстой л өдрөөр биш цагаар өсдөг гэдэг үнэн юм байна лээ. Хагас жилийн дотор л нас бие гүйцсэн том нохой болоод хамаг амьтны хайрыг татаж эхэлсэн юм./Ротвейлер үйлдрийн эм нохой байсан юм/
Юү ч зааж өгсөн дорхноо сурна. Их ухаантай.
"Мээгий хажууд" гээд команд өгсөн байхад яг зэрэгцээд л хамт явна, "Мээгий байрандаа" гэхийн бол хэвтэр дээрээ шууд очно. Харин "Мээгий үхээд" гэвэл нүдээ аньж хэвтчихээд босноо 
Сая ургацын баярын амралтаар Харангын тоглолт үзэх гээд хүлээж суулаа. Уг нь 7 цагт эхлэнэ гэж билетэн дээрээ байсан юм. Даанч үзэгчид цугларч өгөхгүй бүтэн хоёр цаг хүлээж 9 болж байхад арай гэж нэг юм эхлээд.
Үзэгчид цөөхөн байсан болохоор тэгсэн үү яасан Харангыхан маань ч нилээн урамгүй тоглолтоо хийх шиг болсон. Санасныг бодоход тоглолт санаанд хүрсэнгүй ээ.
Миний л мэдэх ихэнх хүмүүс Харангын Лхагвааг энд ирж тоглоно гэдэгт итгээгүйгээс болсон уу эсвэл зар муу тараагдсан уу маш цөөхөн хүмүүс үзэхээр ирсэн
Уг нь би орчуулагч биш л дээ. Тийм түвшинд хүртэл хэл ус эзэмшээгүй хүн. Гэхдээ л заримдаа яалтчгүй орчуулга хийх шаардлага хаа нэгтээ гараад байдаг юм.
Анх манай төсөл хэрэгжихээр болоод гар хөлийхөө үсгийг зуралцаад Монголд очиж суурин ажиллах хэсэг нөхдүүдийг дагуулаад замыг нь зааж өгөхөөр болоод аваад явлаа.
Солонгосууд угаасаа сүртэй сүржин улс болохоор даарч хөрнө гэж айцгаан /өвөл 2 сард/ өдөн куртикныхээ дотор захиалгаар туулайн арьс давхар оёулж өмсөөд явж байгаа хүн ч байлаа. Ачаа бараа ч гэж
Орой 10 цагын үед утас дуугарлаа. Танихгүй дугаар, тэхдээ Монголоос залгаж байна.
Утсаа автал нилээн их чимээ шуугиантай газараас ярьж байгаа бололтой сайн сонсогдсонгүй. Анхааралтай чагнавал "Харанга" хамтлагын тоглолтыг газар дээрээс нь шууд дамжуулж байгаа бололтой. Миний хамгын дуртай дуу болох "Сар шиг хол газар" гээд цаана нь явж байнаа. Бүүр доглоод чагнаж байтал хайртай хэдэн банжигын жаравгаруудын хоолой дахилтан дээрээс дагаал ороод ирлээ...
Найз нь та нарыхаа дагаж дуулж байхыг сонсоод 
Өөрийн эрхгүй энэ дуу аманд орж ирээд...
Хэд хоногын өмнө блогчидоосоо тусламж хүсээд "
Өөрийхөө орох дуртай блогуудын холбоосыг хадгалаагүй хүн бас хэцүү юм байнаа.
Яджаахад банжиг сүүлийн үед бас гажигтаад "хамгийн их уншигдсан бичлэг", "хамгийн их сэтгэгдэлтэй бичлэг" гэдэг хэсэг нь ажилахгүй хэн хаана юү бичээд тавьсаныг мэдэхгүй хамаг юмнаас хоцорчих гээд чичэрчийшд. Тэгээд хажуу булангийн сээгийчдийн араас элдэж хөөгөөд тамир тасрахнээ.
Гэхдээ бас гоё. Зарим бичлэгэн дээр үлдээсэн сэтгэгдэлүүд бичлэгнээсээ илүү сонирхолтой байх нь элбэг.
Эсвэл хэн нэгэн таньдаг хүнийхээ араас элдээд сээгийдээд 
Ажил тарах цаг мөн ч хол байна даа.
"Хадлан дээр" гээд нэг хошин шог байдаг даа. Тэр чинь цэвэр жинхэнэ бодит амьдралаас сэдвэлсэн юм байлээшд. Их өлсөхөөр хүмүүсийн царай зүс хүртэл ямар нэгэн хоолны төрлийн зүйлтэй адилхан болж харагдаад, эсвэл их өлсөөд "билгийн нүд" мүд нь нээгдэж байгаа нь байлгүй. Миний хажууд суудаг охин ийм аймаар дэлбэрцэн байцаа шиг толгойтой гэж өнөөдрийг хүртэл ажиглаж байгаагүй юм байлээ.
Гадаа гараад гудамжаар явахаар шувт гуанз, рестораны нэр 
Солонгост ирчихээд нээх удаагүй байсан юмаа. Элчингийн ойролцоох дөрвөн замын уулзвар дээр дохио хүлээгээд зогсож байтал нэг залуу учиргүй инээгээл дөхөөд ирлээ. Тэгснээ "Сайнуу" гэдгийн. Дөнгөж ирсэн хүмүүс бол Монгол солонгосоо ялгадгүй юм байна лээ. Гээв гэнэт нээх олон хүнтэй, бөгчим агаартай, бачим газар ирчихээд манараад явжийсан хүнд тэр "сайнуу" гэдэг баргил Монгол хоолой хичнээн сайхан санагдваа.
Тэгээд гайхаад хариу мэндэлчихээд "чи намайг Монгол хүн гэдэгийг яаж мэдвээ" гэж асуусан чинь андашгүй ш дээ "бүдүүн
