Уг нь би орчуулагч биш л дээ. Тийм түвшинд хүртэл хэл ус эзэмшээгүй хүн. Гэхдээ л заримдаа яалтчгүй орчуулга хийх шаардлага хаа нэгтээ гараад байдаг юм. 

Анх манай төсөл хэрэгжихээр болоод гар хөлийхөө үсгийг зуралцаад Монголд очиж суурин ажиллах хэсэг нөхдүүдийг дагуулаад замыг нь зааж өгөхөөр болоод аваад явлаа.

Солонгосууд угаасаа сүртэй сүржин улс болохоор даарч хөрнө гэж айцгаан /өвөл 2 сард/ өдөн куртикныхээ дотор захиалгаар туулайн арьс давхар оёулж өмсөөд явж байгаа хүн ч байлаа. Ачаа  бараа ч гэж тоймгүй их, нилээн ядарцгааж  арай гэж "Чингис хаан"-д газардлаа. Онгоцноос бууж ачаагаа тийм ч удаан хүлээсэнгүй авцгааж гаалиар дамжин тамгаа даруулаад шууд угтан авагсдын танхим руу гардаг даа. Тэхэд л хамт явсан со нар гайхацгааж "ингээ л болоо юүү, танай онгоцны буудал ийм жижигхэн юм уу??? " гээл нүд ам нь том болцгоож гайхан байхыг нь тоосончгүй, дуугарсанчгүй.

За тэгээд бүүр гадагшаа гартал дүн өвлийн жавар тачигнаж ядаж шөнө буусаныг ч хэлэхүү, цасаар шуураад ширүүхэн угтлаа. Эхнээсээ л нөгөө хэд маань зүрх нь үхэж байх шиг байна. Ийм хүйтэнд хүн амьд явж болдог л юм байх даа гэж үглэх нэг нь үглээд эхэллээ. Бушуухан машиндаа сууж аваад хот руу давхиж өглөө. Гадаа харанхуй, шуургатай, бас замын гэрлүүд муу учир эргэн тойрноо харах гэсэн хүмүүсийн хорхойг хүргэхээс цаашгүй. Удалгүй Энхтайвны гүүр даваад хэсэг яваад л буух буудалдаа иртэл бас л "бид нар ирчихсэн юм уу, ингээ л болоо юү, хотын төв чинь ийм ойрхон байдаг юм уу " бас л гайхсан асуултууд.

Маргааш өглөө нь 8 цагт тэд нарыг авахаар очтол ихэнх нь өрөөндөө байсангүй. Буудлын жижүүрээс асуувал 6 өнгөрч байхад гараад явцгаасан гэнээ. Удалгүй нөгөө хэд маань цан хүүрэг татуулсаар ороод ирлээ. Их л додигор "бид нар чамайг ирэхээс өмнө танай хоттой аль хэдийн танилцсан" энэ тэр гээд ам булаалдан ярих мөн бас л нөгөө, танай  хотын төв чинь "ингээ л болоо юу" гэсэн асуултууд. Сүүлдээ энэ үгийг сонсохоор дургүй ч хүрч байх шиг.

Иймэрхүү байдалтай анхны өдөрийг эхэлж байсан юм. Одоо бол Монгол теамыхэн маань индианууд болчихсон байна лээ.

Монголд өвөлжсөн хэсэг залуус буцаж ирээд бусаддаа тайлангаа тавьж байх нь бас их инээдтэй. Гадаад явж галуу шувууны мах идсэн хүмүүсийн сонинг сонсох гээд үлдсэн хэд нь ч ялгаагүй аманд нь орох шахан сонин сонсоно.

Нэг өглөө ажилдаа нилээн эртхэн иртэл коридорт манай хэлтсийн хэдэн залуу хөлдөө эсгий гутал өмсчихсөн гүйж ирж байгаад гулгаал инээлдээл их л хөгжилтэй байцгааж байнаа. Намайг харангуутаа гүйлдэж ирээд "энэ танай Монгол гутал мөн үү?". Санаанд ч орсонгүй мөн гэхдээ дээр үед өмсдөг байсан юм гэсэн чинь асуудалд ордог байшд. Нөгөө хэд "ааааа, үнэн юм байна, нээрээ Монголчууд зузаан оймстойгоо өвөлжин явдаг юм байна " гээл нөгөө гуталаа ээлжиж өмсөөд коридорт гулгаал... Анх иймэрхүү зүйлд эгдүү хүрээд эсэргүүцээд тэгж яривал танай солонгосууд ийм гутал хийх ноос байтугай арьч ч байхгүй, өвсөөр гутал хийж өмсдөг биз дээ, тэхэд манайд мал байна арьс байна  гэж ирээд тамираа тасартал хэрэлддэг байж билээ. Одоо ч бүүр цочроо гарчиж дээ аль аль нь.

Яваад ирсэн хүмүүс их л сонин болгож нөгөөдүүлдээ "Монголд гудамжны таксфон гэж байхгүй, хүмүүс нь гар дээрээ телефон утсаа тавьчихсан өөрсдөө мөнгийг нь авч яриулдаг л гэнэ, автобус нь их сонин, жижигхэн микроны цонхоор нэг хүн толгойгоо цухуйлгаад бурабурабура гэнгүүт нь хүмүүс гүйлдэж ороод ингээд давхарлаад сууна гэж биеээрээ үзүүлж ч байх шиг, баранд орохоор хөөрхөн хөөрхөн охидууд убаа гэж ирээд хамт суугаад дагаад явдаг, ямар ч асуудалгүй мөнгө төлөх ч бараг шаардлагагүй, харин тасраад уначихгүй түрүүвчээ сайн нуух хэрэгтэй ч гэх шиг, цүнх түрүүвч эд зүйлсээ зүгээр үүрээд явж болохгүй заавал сугавчилж явахгүй бол хулгайд алдана, сугавчилсан байсан ч бас алдана гэж айлгаал, ямар нэг даргатай уулзахын тулд хэд хоног ч хүлээж болно, урьдчилаад цаг авсан байсан ч цагтаа ирэхгүй үдээс өмнө өрөөнийх нь үүдэнд хүлээнэ үдээс хойш гадуур ажилтай гэсэн хариуг сонсоно, зун бол харин ажил хийдэг хүн байхгүй бүх нийтээрээ амардаг, дарга нартай албан контоорт нь биш бар  ресторонд уулзвал харин нэг ажил овоо бүтнэ ч гэх шиг "  ингээд бичээд байвал барагдахгүйнээ.

Харин төслийн зөвлөх нэг настай солонгос өвөө байдаг юм. Бараг 80 гаруй настай өвөө байхаа. Мэргэжлийхээ салбарт олон ч нээлт хийсэн улсдаа их нэр хүндтэй өвөө.

Монгол яваад ирэх болгондоо л намайг өрөөндөө дуудаад "Хаан" цай найруулан, дотор нь хэвийн боов хийж өгөөл эсвэл борц дэвтээж байгаад л сайхан буу хална. Хаяа бүүр  хар талх, утсан хиам авчирч ирээд дайлж өгнө дөө. Ирэх бүрдээ л надад дандаа борц авчирч өгдөг юм. Монгол борц бол гайхамшиг гэж ирээл хүн болгонд тайлбарлаад л. Тэр өвөөгийн амнаас Монголын тухай миалсан, шоолсон доош нь хийсэн үг нэг ч удаа сонсоогүй.

Бид нар та нараас долоон дор амьдарч байсан юмөө, идэх хоол ч олдохгүй уул руугаа гараад навч түүж, мод чанаж иддэг үе хүртэл байсан, ямар сайндаа л "сайн байна уу"  гэж мэндлэх биш "хоолоо идсэн үү" гэж мэндэлдэг болохов дээ гэж ирээл сүүтэй цай ууж хөлсөө арчаад суудаг нэг буурал бий хөөрхий.

Хэхэ уг нь би шаал өөр юм бичих гэж орж ирээд бүүр хадуураад явчихаж уг нь эхлэлээ яг сэдэвтэйгээ холбоод эхэлж байтал оршил дэндүү урт болчихжээ.

Ингэсийн. Ажлыхаа хэдэн солонгосуудыг дагуулаад "Бэр гуйх ёслолд" оролцвоо. Тэр өдөр манай орчуулагч яагаад ч билээ ирээгүй л байсан юм даг. Тэгээд яалтч үгүй би орчуулах болоод.

Би өөрөө ч ялгаагүй бэр гуйх ёслолыг анх удаа харж байгаа нь тэр. Их л ёс төртэй, бүгд л үндэснийхаа хувцасыг өмсөөд хадаг сүүгээ бариал эхэллээ дээ.

Зэээээ, буга намнадаг нь манайд байна

Булга зүүдэг нь танайд байна.... гээд л

Тэгсэн дарга над руу орчуулаач гэсэн шиг харж байна. Сандарсандаа

Wooowwww, we have a hunter....

гээд эхэлсэн чинь тэнд байсан залуу хүмүүс бүгд нирхийтэл инээлдээд. Таньдаг хүмүүс олон байсаныг ч хэлэхүү.

Дараа нь бүүр онигоонд орчихсон манай Сарнайх бол саак орчуулна дөө Зээээээ гэхийг л вааауууув гэж эхлээ л аваа хаячышдэ гэж ам дамжуулж бүүр дэлгэрүүлээд.

Ониго ониго хэхэ.

Нээрээ энэ үгийг яаж орчуулдаг юм бэ таминээ???