За өнөөдөр жоохон валиартнаа.

Яагаад ийм сэдэл төрсөн гэхээр сая гэр лүүгээ ирж яваад нохойн саабан дээр гишгэчихлээ. Заваарсийн.

Хамгийн сүүлд хэзээ ингэж янзан бүрийн саабан дээр гишгэлээ гэж бодлоо л доо. Тэгсэн ингэсийн байна.

9 дүгээр ангид байхдаа пионерийн зуслан явсан юм. Манай бүлгийхэн жимс түүх гээд мод руу явах болцгоож, хэсэг охидууд маяглалдсаар байгаад бүлгийхнээсэ жоохон хоцорчлоо. Хойноос нь морины хурдаар гүйгээд ойн зах руу дөхөж явтал хөл нэг л дулаахан халуу оргиол хальтраал саваа унацан.

Харсан чинь ёооё халуухан шинэхэн миин /мина/ дээр гишгээд дэлбэлчихжээ. Би л лав амьдалдаа тийм хүнд байдалд орж байснаа одоо болтол бодоод олохгүй байгаа юм. Уйлах хэцүү, уурлах хэцүү, улаан цайм хүүхдүүд хараад шоолоод байхад тийм том дэнхийчээд уйлалтай нь биш. Тэнэгийм шиг инээгээ зогсоо байлтай биш.

Хамгийн гол нь эргэж яваад зуслангын угаах газар очих гэхээр маш хол, ядаж гол руу явах гэхээр бас хол, аль аль нь дор хаяж арван минут явах газар байсан. Арчих гэхээр олигтой арчих юм олдодгүй. Модны мөчирт өвс ороож байгаад жоохон цэвэрлэсэн болоод өдөржингөө голын усанд хөлөө дүрж ариусгаж суугаад орой нь ангинтаад халуурсан даа хөөрхий.

Бас нэг удаа гэртээ заваарсиймаа.

Манай охин өөрөө коршоок дээрээ сууж хөнгөрч, хүндрээд сурчихсан байсан үед юм байнаа. Охин коршоокон дээрээ хүндрээл аав нь хажууд нь хараад кино үзээд би охиноо гадаа авч гарах бэлтгэлээ хийгээд байж байсан, цаад өрөөнөөс "дуусчихсан шүү энийг асгаарай" гээд орилж байна.

Нөхөртөө "чи асгачихаа бид хоёр гарлаа" гээд охиноо хувцаслаад хажууд нь сууж байтал аймаар том жорлонгын хар ялаа яг хажуугаар нисээд өнгөрсөн, нөхөр нөгөө коршоок аваад ялаа руу саваал алдаг баатар болсон, яасан өрөөгөөр нэг цацагдана биз дээ. Бушуухан зугтаж гарсийшд. Тэр чигтээ аавых руу явж хоночихоод маргааш өглөө нь ирсэн чинь овоо цэвэрлэчихсэн байнаа. Кинондоо хамаг ухаанаа тавиад, гарт тааралдсан юмаараа л ялаа савсийшд, чамайг асгачихсан байх гэж бодсын гэчихсэн нээх өрөвдмөөр амьтан суужийсан.

Заримдаа санаандгүй хүний гааз үнэртэх аймаар тэ. Оюутан байхад манай ангийн банди нар нээх хүргэж өгдөг баатрууд болоод нэг машинд чихэж аваад явсан чинь замдаа нэг командаар бүгдээрээ зэрэг унгаад яг угаартуулж алах гэж байсан. Лифтэн дотор явжаахад зарим нэг задгай жопатай нөхдүүд бол бас балай авнаа. Агааргүй орчинд ёстой гэцүү юм байна лээ. Жопа гэснээс бага ангид Лёша гээд нэг мангар хөдөлгөөнтэй хүүхэд байсан юм. Өдрийн хоолон дээр бүх ширээн дээр очоо л жопа, жопа /бөгс/ гээд яваад байсан чинь багш барь аваад загнаваа. Тэгсэн би зүгээр л желаю обществу приятного аппитита гэж хэлсийшд гээ хэлчихдэг сэргэлэн золигоо.

Баахан валиар юм бичээ хаясан. За яадгын баас ярихаар баяждаг гэсэн гээлүү. Нээрээ баас зүүдлэхээр баахан мөнгөтэй болдог, бас гэрт нь хүн санаандгүй хүндэрвэл ёстой хагартлаа баяждаг гээд байсан шүү.

хахаха энийг уншсан хүн гохьнэээ гохь нь хэхэ

сорри ооол.